PIEKARNIA WITASZCZYK

– Od tamtego czasu zmieniło się życie nie tylko klientów, ale też i piekarzy – zauważa Janusz Witaszczyk. Wtedy chleby i bułki robiono ręcznie. Ojciec miał jedną, niedużą maszynę do wyrabiania ciasta. Uruchamiał ją tylko w nocy, w dzień stała zakryta. Bał się domiaru z Urzędu Skarbowego. Podobne absurdy były na każdym kroku. O trudnościach ze zdobyciem surowców nawet nie będę wspominał, wszyscy to pamiętają.

Ojciec nie wierzył, że komunizm upadnie i uważał, że w prywatnej firmie nie ma dla mnie przyszłości. Dlatego wybrałem zupełnie inny zawód. Skończyłem elektronikę, zrobiłem doktorat, wiele lat pracowałem na Politechnice Warszawskiej. Jednak cały czas pomagałem ojcu w piekarni. Połączenie tych zajęć było bardzo trudne. Dobrze pamiętam obronę swojego doktoratu. Odbywała się o godzinie trzynastej, ale nawet tego dnia, podobnie jak co dzień, rano pracowałem w piekarni. Gdy zmarł ojciec, miałem trzydzieści pięć lat. Zostałem tedy sam z rozpoczętą budową nowego zakładu. Tradycja piekarska była w naszej rodzinie silna, nie miałem odwagi powiedzieć mamie, że to już koniec z firmą, że od tej pory zajmę się tylko pracą naukową. Przez kilka lat wstawałem więc o czwartej rano, a kładłem się spać o dwudziestej drugiej. Jednak było to ponad moje siły. Bałem się, że w końcu zasnę za kierownicą. Zdecydowałem się odejść z uczelni. Koledzy na wydziale dopiero wtedy dowiedzieli się o naszej rodzinnej piekarni. Wówczas, prywatna działalność nie cieszyła się prestiżem, była raczej sekowana.

Dziś piekarnia w Milanówku wykorzystuje wszystkie najnowocześniejsze maszyny. Produkcja została skomputeryzowana. Zatrudnionych jest ponad siedemdziesięciu pracowników, ale firma nadal zachowała charakter rodzinny. Oprócz właściciela, żony Małgorzaty i siostry Krystyny pracuje także syn Maciej z żoną Binbin.

– Nasze życie rodzinne przenika się z zawodowym, mamy wspólny cel – mówi Janusz Witaszczyk. To daje poczucie zaufania. Nie musimy się kontrolować. Radością napawa mnie też fakt, że firma jest zdrowa, nie ma długów. Nasza mocna strona to jakość wyrobów. W stałej ofercie mamy ponad sto gatunków pieczywa. Wśród nich oczywiście chleb razowy, który pieczemy według receptury opracowanej przez mojego ojca. On zawsze znajduje klientów. Popularnością cieszy się też razowiec z ziarnami. Wprowadzamy dużo nowości, ostatnio chleb turecki. Recepturę popularną w latach 70 wzbogaciliśmy o większą ilość bakalii. To już nie tylko rodzynki, ale też żurawina, orzechy, figi, daktyle. Stale poszerzamy zarówno ofertę, jak i sieć własnych sklepów. Zależy nam na rozwoju. Gdy firma nie rozwija się, staje się zachowawcza, mniej innowacyjna. A od tego już tylko krok, by ograniczać produkcję, zwalniać ludzi i zamawiać tańsze surowce.